Maurice & Louis Becqué: Het eeuwige leven, Credo reeks, Antwerpen, Standaard Boekhandel, 1962De godsdienst van India (47-8)Het 1° boek der Vedas, Rigveda, is het boek der gezangen. Een der duizende religieuse gezangen is de begrafenis hymne die de doden bezweert de levenden met rust telaten. Betekent dit, dat de gestorvenen te duchten zijn? Misschien. De Veda eist dat men tijdens de begrafenisdienst bezweringsformulen over hen uitspreekt. Wanneerde dienst geeindigd is, dalen de doden af naar het verblijf van Yama, de god der doden. Zij worden onsterfelijke vaders (pitris). Maar voordat de ziel zich in de al-zielkan oplossen en de onsterfelijkheid binnengaan, moet zij de cyclus van de zielsverhuizing hebben doorbroken en tot de kennis van het Absolute (Brahman) gekomenzijn.De centrale waarheid van het hindoeïsme is dus het begrip karma: elke gedachte en daad brengt een goed of slecht gevolg voort. Daarvan zal men in dit of in hetandere leven rekenschap moeten afleggen. Wie zijn schulden nog niet heeft voldaan, zal opnieuw een lichaam moeten aannemen. Meerdere malen sterven de zielen enworden zij geboren, totdat zij hun dharma, individuele plicht, hebben vervuld. Doel van de godsdienst is het bereiken van de bevrijding, waarin de individuele zielwordt omgevormd tot een fragment van het Absolute. De yoga voert de mens tot de bevrijding langs de weg van een steeds voortschrijdende onthechting.Aan de kaste der Brahmanen is de taak opgelegd de Vedas te verklaren. Vanaf de 6e eeuw VC ontstonden er verschillende secten, die door de officiële vertolkers derVedas als ketters werden veroordeeld, o.a. het jaïnismc en boedhisme; zij geloven dat de mens tot de bevrijding van zijn ziel moet geraken, maar verwerpen deverplichting om na dit leven opnieuw geboren te worden. Boeddha ontrukt de mens aan de bergstroom van de zielsverhuizing. Voortaan klampt de mens zich vast aan'de andere oever', vanwaar niemand ooit is weergekeerd. Door op aarde ascetisch te leven kan men de zielsverhu...