C. Goethals: VAN DE ERGERNIS ROND DE ENCYCLIEK „HUMANAEVITAE” TOT DE EXHORTATIO „FAMILIARIS CONSORTIO” EN HETHANDVEST „RECHTEN VAN HET GEZIN” VAN PAUS JOANNESPAULUS IIBrussel, Nationale Stichting Jeugd, Huwelijk en Gezin, 1984Woord voorafNog over Humanae Vitae? Helaas ja. Ik had nooit gedacht het woord te vragen in het ellendig debat rond die encycliek.Nu doe ik het toch en nog wel als het debat al lijkt gesloten te zijn.Het was me meermaals overkomen dat ik, als de kwestie ter sprake kwam onder confraters, me erg onheuse woordenliet ontvallen. Ik had daar achteraf telkens spijt van, maar alle goede voornemens om te zwijgen hebben me niet veelgebaat.Zo was het weer eens gebeurd en, toen ik alleen was, kwam ineens de vraag in me op: ben ik niet verplicht openlijk uit tekomen voor mijn heilige overtuiging? Die vraag joeg me grote vrees aan. Ik wist voldoende wat het zou worden en ikvoelde me niet geroepen om al die ergerlijke dingen aan te klagen waarmee de encycliek in de kerkelijke gemeenschapomgeven - en verduisterd - werd. Want de waarheid voorleggen en tegelijk die ergernis met de mantel van de christelijkenaastenliefde en eerbied bedekken, daar zag ik geen kans toe. Maar de vraag liet me niet los en de angst evenmin. Na zo eenpaar nachtelijke uren en een hele dag heb ik bij mezelf gezegd: „Heer, als het moet, dan moet het”. Daarop is de rustweergekeerd.Ik heb me dan aan het werk gezet. Het heeft me nog verder gebracht dan ik gerekend had en het heeft ook viermaal zoveeltijd gevergd. Hierbij kan dan eindelijk het resultaat voorgelegd worden. Ik hoop dat u niet zult letten op wie het werkdeed, doch enkel op de vrucht ervan.Hartelijke dank ben ik verschuldigd aan de bereidwillige mensen die me hielpen met documentatie, typen (E.Z.Fr.) ennalezen.Sint-Niklaas-Belsele, 1976, C. G., pr.Toen ik al lang niet meer verhoopte dat deze studie ooit het licht zou zien, is er toch iemand opgedaagd die de uitgaveaangedurfd heeft. Ik kan dhr. B. van N. daar niet genoeg om danken....